امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال
 

fegh

درس فقه آيت الله گنجي

جلسه ي صد و هفتم

93/01/18

موضوع :: مکروهات غسل جنابت
زمان حجم دانلود پخش
 
00:43:33 09.96 MB دانلود

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

 

 

بسم الله الرحمن الرحیم

بقی کلمات:

کلمه اول:در سنن غسل تمام شد و در سنة اولی مرحوم سید فرمود که هم در غسل ارتماسی میآید و هم در ترتیبی بقیه را ساکة بود ظاهر این است که بقیه در مورد غسل ترتیبی است مثل امرار ید و سه مرتبه شستن مضافاً که ما در سنة اولی هم گفتیم که اطلاق دلیل ندارد و مختص به غسل ترتیبی است.

کلمه دیگر این که ممکن است بعضی از سنن مذکروه مختص به غسل جنابة باشد مثل انقاء فرج ولی در بقیه به سائر اغسال تعدی می کنیم به قاعده همدانیة که اگر خصوصیات طبیعی در یک مورد ذکر شد و در موارد دیگر امر شد به ان طبیعی در ضمن فرد آخر و خصوصیات بیان نشد ظاهرش این است که با همان خصوصیات است اگر فرمود روزه اول ماه رجب مستحب است ظاهرش این است که به همان خصوصیات صوم.

کلمه سوم: این است که استحباب دعاء بالمأثور هم شبه ندارد مرحوم حکیم فرموده بود که ظاهر این ادعیه بعد از غسل است و ما گفتیم که ظاهرش حین الغسل است خصوصاً ان روایتی که می فرمود إذا اغتسلت و اضف الی ذلک ادعیه ای که در وضوء رسیده هم در حال وضوء است و گفتیم که القاء خصوصیة می کنیم بعید است که در حال وضوء دعاء مستحب باشد ولی در غسل نباشد و در غسل جمعه هم ظاهرش این است که دعاء در حال غسل باشد و مضافاً مرحوم حکیم فرمود که دعاء ظاهرش بعد از غسل است ولی بعید است بگوید که در حال غسل دعاء مستحب نباشد کما این که در ضمن عبادات دیگر هم دعاء مستحب است.

[تتمة أحكام الغسل‏]

(مسألة 1) يكره الاستعانة بالغير في المقدمات القريبةعلى ما مر في الوضوء

مثل این که امر کند کسی را که برایش آب بیاورد که از مقدمات بعیده است بر خلاف این که بگوید آب را بریز بردست من که از مقدمات قریبه است. در خصوص غسل روایتی نداریم و روایات در باب وضوء باب 47 است ما به این روایات که تعلیل هم دارد تعدی می کنیم به غسل. اقای خویی فرموده که دلیلی بر کراهة مقدمات قریبه نداریم و اشکال نقضی می کند که اگر مکروه باشد همه باید مرتکب مکروهات شوند ولکن بحث در مقدمات قریبه است نه مقدمات بعیده و مورد روایة آب ریختن بر دست حضرت بود و حضرت نهی کردند که مقدمه قریبه است نه آب آوردن که از مقدمات بعیده است. اقای خویی فرموده که روایات ناظر به بطلان است و در مورد شرکة در عبادة است و لا یشک بعبادة ربک احداً یعنی وضوء که میگیری برای خداوند باشد و دیگری را شرکة نده. ولکن ما بحث کردیم که این روایات مربوط به بحث ما هم می شوند و تمسک حضرت به و لایشرک بعبادة ربه احداً برای منع ریختن اب و ربطی به شرکة در نیة ندارد و گفته ایم که این استشهاد از باب تنظیر است به این صورت که همانطور که انسان نباید در عبادة کسی راشریک کند در اعمال هم نباید کسی را شریک کند تا ثواب آن کم شود کما این که در بعضی روایات استشهاد کرده اند به آیاتی که مصداق حقیقی آن نیست.

(مسألة 2) الاستبراء بالبول قبل الغسل ليس شرطا في صحته

گذشت که شرط صحة نیست مضافاً به تسالمی که ادعی شده همین که اکثر روایات ما خالی از بول کردن است با این که حضرت مستحبات را هم بیان کرده اند باعث اطمنیان میشود که بول شرط صحة نیست فقط چیزی که در مقام است روایة احمد بن هلال است که ظهور دارد در این که بول شرط صحة غسل است.

وسائل الشیعه ج 2 ص 252باب 36 من ابواب الجنابة

2086 وَ بِإِسْنَادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ الصَّفَّارِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ هِلَالٍ قَالَ سَأَلْتُهُ عَنْ رَجُلٍ اغْتَسَلَ قَبْلَ أَنْ يَبُولَ فَكَتَبَ أَنَّ الْغُسْلَ بَعْدَ الْبَوْلِ إِلَّا أَنْ يَكُونَ نَاسِياً فَلَا يُعِيدُ مِنْهُ الْغُسْل‏

این که حضرت فرمودند الغسل بعد البول ظاهر در شرط صحة غسل است خصوصاً این که فرموده اند إِلَّا أَنْ يَكُونَ نَاسِياً فَلَا يُعِيدُ مِنْهُ الْغُسْل معلوم می شود که بعد البول باطل است و اعاده می خواهد. این روایة یک بحث سندی دارد و یک بحث دلالی:

اما سنداً:

صاحب جواهر فرموده که ضعیف است بحث است در احمد بن هلال است که مذمت دارد چرا که حالات مختلف داشته مدتی شیعه غالی بوده و مدتی ناصبی بوده ولی نجاشی گفته که صالح الروایة درست است که انسان بیهوده ای بوده ولی دروغگو نبوده است. از این گذشته این روایة مضمره هم هست کما قال صاحب جواهر و ما گفتیم که این روایات در اصل ها مسنده بوده ولی تقطیع ها موجب شده که مضمره شود و همین که صاحبان کتب اربعه و.. در کتبشان آورده اند معلوم میشود که از امام علیه السلام است

و اما دلالة:

صاحب جواهر فرموده که مدلول این روایة معرض عنه اصحاب است و اقای خویی هم که اجماع را حجة نمی داند و اعراض را موهم نمی داند درا ینجا که تسالم است این روایة را کنار گذاشته است. بر فرض بگوییم این روایة حجة است و از حیث مقتضی تمام است ولکن این روایة معارض دارد که صحیحه محمد بن مسلم است.

وسائل الشیعة ج 2 ص 251باب 36من ابواب الجنابة ح 7

2081 قَالَ مُحَمَّدٌ وَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ علیه السلام مَنِ اغْتَسَلَ وَ هُوَ جُنُبٌ قَبْلَ أَنْ يَبُولَ ثُمَّ وَجَدَ بَلَلًا فَقَدِ انْتَقَضَ غُسْلُهُ وَ إِنْ كَانَ بَالَ ثُمَّ اغْتَسَلَ ثُمَّ وَجَدَ بَلَلًا فَلَيْسَ يُنْقَضُ غُسْلُهُ وَ لَكِنْ عَلَيْهِ الْوُضُوءُ لِأَنَّ الْبَوْلَ لَمْ يَدَعْ شَيْئا.

این که می فرمایند فَقَدِ انْتَقَضَ غُسْلُهُ کالصریح است که غسلش صحیح بوده و نقض شده است در تنقیح فرموده این روایة کالصریح است که غسلش صحیح است و ان روایة می فرمود الْغُسْلَ بَعْدَ الْبَوْل که غسل باطل است و جمع دلالی ندارند. ولکن این دو روایة جمع دلالی دارند (کما قاله الحکیم) به این صورة است که الغسل بعد البول یعنی مستحب است بعد از بول غسل کنی هر چند که این حمل خلاف ظاهر است.

مسألة :

مسأله ای در اینجا هست که درست است که بول شرط صحة بول نیست و اگر بول نکرد غسل صحیح است و لکن اگر بدون بول کردن بللی بعد از غسل پیدا شد و شک کرد که بلل بول است یا منی آیا از الان غسل منتقض می شود یا کشف می کنیم که از اول غسل باطل بوده است. به عبارتی بول شرط صحة غسل نیست اما ایا صحت ان مشروط است به عدم خروج بلل مشتبه یا مشروط نیست؟

آمار بازدیدکنندگان

241684
امروزامروز32
دیروزدیروز644
این هفتهاین هفته4459
این ماهاین ماه24328
کل بازدیدهاکل بازدیدها2416841

كانال تلگرام درس خارج

تقويم قمري